принада
Принада, -ди, ж. Приманка. В мене принада — сама молода. Дід і зробив сільце, насипав принади, поставив те сільце. Ум. принадонька, принадочка.
Джерело:
Словарь української мови / Упор. з дод. влас. матеріалу Б. Грінченко : в 4-х т. — К. : Вид-во Академії наук Української РСР, 1958.
Том 3, ст. 428.
Том 3, ст. 428.